
Misschien ben je onderweg…
misschien is er een moment waarop je bewust de stilte even opzoekt om te luisteren…
Gun jezelf de ruimte om niet alles te hoeven volgen,
maar om te voelen wat er gebeurt in je lichaam terwijl de woorden langskomen.
Als je een lichaamswerker ontmoet,
houd er dan rekening mee dat hij stilte niet opzoekt om zich terug te trekken,
maar omdat hij daarin kan horen wat niet wordt uitgesproken.
Niet alleen de woorden die je niet zegt,
maar ook de subtiele verschuivingen in je lichaam
die vaak al veel eerder laten zien wat er werkelijk speelt.
De manier waarop je adem even stokt
wanneer iets te dichtbij komt.
De spanning die zich nestelt in je buik
zonder dat je precies weet waarom.
De lichte aarzeling in je beweging
wanneer je jezelf niet volledig durft te laten zien.
Als je een lichaamswerker ontmoet,
zal hij niet te snel betekenis geven
aan wat zich in jou laat zien.
Niet alles hoeft meteen begrepen
of benoemd te worden.
Soms is het belangrijker
dat iets rustig wordt opgemerkt
en de ruimte krijgt
om zich verder te ontvouwen.
Als je een lichaamswerker ontmoet,
kan het zijn dat je je eerst niet helemaal kunt plaatsen in zijn aanwezigheid.
Alsof je lichaam iets herkent
wat je hoofd nog niet begrijpt.
Een vorm van vertraging,
een ruimte waarin niets hoeft,
en waarin je niet meteen wordt meegenomen
in een richting.
Dat kan wennen zijn.
Omdat veel gewend is geraakt aan doorgaan,
aan aanpassen,
aan net iets te snel weer terugkeren
naar hoe het hoort.
Als je een lichaamswerker ontmoet,
zal hij je niet vragen om te ontspannen.
Hij weet dat ontspanning niet ontstaat
door het te proberen.
Je kunt jezelf niet dwingen om los te laten.
Wat hij doet,
is aanwezig blijven op een manier
waarop je lichaam zelf begint te voelen
dat het niet meer hoeft vast te houden.
En soms gebeurt dat bijna ongemerkt.
Een adem die iets dieper zakt.
Een bekken dat net iets meer gewicht toelaat.
Een borstgebied dat ruimte voelt
zonder dat er iets geopend hoeft te worden.
Als je een lichaamswerker ontmoet,
zal hij luisteren met zijn handen.
Niet om iets te veranderen,
maar om te voelen waar je lichaam al naartoe beweegt.
Soms volgt hij die beweging.
Soms blijft hij precies waar je misschien liever weg zou gaan.
Niet om je vast te zetten,
maar omdat hij voelt dat daar iets ligt
wat alleen aandacht nodig heeft.
Geen oplossing.
Geen techniek.
Geen haast.
Als je een lichaamswerker ontmoet,
kan het zijn dat je lichaam eerder reageert dan jijzelf.
Dat er een zucht komt die je niet had gepland.
Dat er warmte ontstaat op een plek
waar je al lang geen aandacht meer had.
Of dat je merkt dat je je even wilt terugtrekken,
zonder dat je precies weet waarom.
Ook dat mag er zijn.
Hij zal het niet wegduwen.
Niet corrigeren.
Niet proberen te veranderen.
Hij blijft.
Als je een lichaamswerker ontmoet,
zal hij niet zoeken naar wat er mis is.
Hij kijkt niet naar jou als iets dat gefixt moet worden.
Hij kijkt naar wat er beweegt,
en naar wat nog niet volledig mag bewegen.
Naar de plekken waar je jezelf hebt leren beschermen.
Niet omdat dat fout was,
maar omdat het ooit nodig was.
En die bescherming…
die verdwijnt niet door er tegenin te gaan.
Die verzacht alleen
wanneer het lichaam merkt
dat het niet meer nodig is.
Als je een lichaamswerker ontmoet,
kan het zijn dat emoties opkomen
zonder dat er een verhaal bij hoort.
Geen herinnering die zich aandient,
geen duidelijke aanleiding,
alleen een beweging van binnenuit.
Misschien iets wat al langer aanwezig was,
maar nooit echt ruimte kreeg.
Dat is geen verstoring.
Dat is het lichaam dat zichzelf weer begint te voelen.
Als je een lichaamswerker ontmoet,
zal hij je niet meenemen in een tempo dat niet van jou is.
Hij vertraagt eerder
dan dat hij versnelt.
Hij wacht eerder
dan dat hij duwt.
Omdat hij weet
dat het lichaam zijn eigen timing heeft.
En dat echte verschuivingen
niet ontstaan in snelheid,
maar in veiligheid.
Als je een lichaamswerker ontmoet,
kan het zijn dat je je grenzen duidelijker begint te voelen.
Niet als iets dat je moet aangeven,
maar als iets dat vanzelf zichtbaar wordt.
Een kleine terugtrekking.
Een subtiele aarzeling.
Een plek in je lichaam die zegt: tot hier.
En dat wordt gerespecteerd,
vaak nog voordat jij het zelf volledig hebt uitgesproken.
Als je een lichaamswerker ontmoet,
zal hij niets van je afnemen
en niets aan je toevoegen.
Hij brengt je niet iets nieuws,
maar helpt je herinneren
wat er al in je aanwezig is.
Een vorm van weten
die niet in woorden zit.
Een gevoel van richting
dat niet bedacht hoeft te worden.
Als je een lichaamswerker ontmoet,
kan het zijn dat tijd anders begint te voelen.
Dat er minder haast zit op je dag,
minder drang om ergens te komen.
Niet omdat er niets gebeurt,
maar omdat je lichaam weer betrokken raakt
bij wat er gebeurt.
Als je een lichaamswerker ontmoet,
zal hij je niet vragen om iemand anders te worden.
Niet rustiger, niet opener, niet zachter dan je bent.
Hij blijft bij wat er is,
en precies daarin
kan iets verschuiven.
Niet door te forceren,
maar doordat het gezien wordt.
Als je een lichaamswerker ontmoet,
kan het zijn dat je je meer gezien voelt
dan je gewend bent.
Niet alleen in wat je laat zien,
maar ook in wat je hebt leren verbergen.
De delen die zich hebben aangepast.
Die sterk zijn geworden.
Die doorgaan, ook wanneer het eigenlijk te veel is.
En juist daar…
komt ruimte.
Als je een lichaamswerker ontmoet,
zal hij soms blijven
op een plek waar jij allang verder zou zijn gegaan.
Omdat hij voelt
dat daar nog iets wacht
wat niet overgeslagen wil worden.
Iets dat niet groter hoeft,
maar wel volledig gevoeld.
Als je een lichaamswerker ontmoet,
en je blijft…
niet omdat het moet,
niet omdat het hoort,
maar omdat iets in jou herkent
dat het veilig genoeg is om te blijven,
dan kan het zijn
dat je lichaam langzaam iets loslaat
zonder dat je daar moeite voor hoeft te doen.
Dat je zachter wordt
zonder dat je iets verliest.
Dat je meer voelt
zonder dat het te veel wordt.
Dat je aanwezig bent
zonder jezelf kwijt te raken.
En als je een lichaamswerker ontmoet,
en je geeft jezelf de tijd
om daar werkelijk te zijn,
dan ontdek je misschien
dat wat je zocht
nooit buiten je lag.
Niet in een methode.
Niet in een oplossing.
Niet in iets dat toegevoegd moest worden.
Maar altijd al aanwezig was
in je lichaam,
wachtend
op een moment
waarop het weer gevoeld mocht worden.
tekst: Léon van Rijswijk
© andersdanandersmassage | deze tekst is onderdeel van de andersdanandersmassage kennisbank
Geef een reactie